Rozdział 24 · Fizyka budowli
Klasyfikacja fizyki budowli i granice
Nanofassadendämmung to termorefleksyjna powłoka cienkowarstwowa. Ten rozdział klasyfikuje jej działanie energetyczne i otwarcie wskazuje granice oceny – szczególnie w odniesieniu do klasycznych materiałów izolacyjnych i do ustawy o efektywności energetycznej budynków (GEG).
Co oznaczają podane wartości λ systemu?
Podane wartości λ (np. 0,000120 W/mK) to wartości systemowe, wyznaczone w określonych warunkach badawczych (metoda hot-box). Nie odpowiadają one przewodności cieplnej materiału w rozumieniu norm EN 12667 lub EN 12664.
Czy to klasyczny materiał izolacyjny?
Nie. Jest to termorefleksyjna powłoka cienkowarstwowa, której działanie opiera się na odbiciu promieniowania i zredukowanym przewodnictwie cieplnym – a nie materiał izolacyjny o działaniu objętościowym z deklarowaną wartością obliczeniową λ.
Czy system zastępuje dowód wartości U wg GEG?
Nie. Ponieważ brak jest materiałowego λ wg EN 12667/12664, systemu nie można bez dalszych działań zastosować w obliczeniu wartości U. Dowód energetyczny wg GEG musi być prowadzony indywidualnie dla obiektu przez osobę o odpowiednich kwalifikacjach.
Jak system zachowuje się wobec wilgoci?
Cały układ (grunt + warstwa funkcyjna + powłoka wykończeniowa w połączeniu) jest przy obliczeniowej wartości systemowej sd ≈ 0,44 m paroprzepuszczalny (klasa V2 wg EN 15824) i wykazuje niską nasiąkliwość wodą (klasa W3). Jest to korzystne dla gospodarki wilgotnościowej; konkretna ochrona przed kondensacją musi być mimo to sprawdzona indywidualnie dla obiektu.
Działanie energetyczne – właściwa klasyfikacja
Działanie termorefleksyjne może wpływać na wprowadzanie ciepła przez promieniowanie oraz na temperatury powierzchni. Efekty te są rzeczywiste, ale silnie zależą od warunków brzegowych (orientacja, nasłonecznienie, podłoże, klimat) i nie da się ich w sposób ogólny przełożyć na równoważną wartość U. Stwierdzenia dotyczące oszczędności energii należy zatem zawsze rozpatrywać w konkretnym przypadku zastosowania.